Krasnojarsk, voor dirigent Ad Vergouwen een koud kunstje

krasnoyarskAd Vergouwen en zijn partner, Karin de Ferrante, brachten onlangs een bezoek aan Krasnojarsk (Siberië) en lieten ons gedurende de reis op Facebook volop meegenieten.Het doel van deze reis was helaas geen vrolijke; het uitvoeren van een door Ad geschreven compositie als eerbetoon van Galina Kozyreva, een dit jaar overleden, belangrijke zangeres en dirigente in deze stad.

Krasnojarsk staat in de lijst van grote Russische steden op een 14e plaats met net iets meer dan 1 miljoen inwoners. Niet echt een stadje, dus.

Op 26 november kwamen Karin en Ad aan in Krasnojarsk. Nu kan het in Siberië knap koud zijn maar onze reizigers hadden geluk.

Karin schrijft hierover “Wat een meevaller! Na wekenlange ijskou is de temperatuur in Krasnoyarsk plots nog maar een paar graden onder nul. We hadden een voorspoedige vlucht en werden opgehaald van het dorps aandoende vliegveld (een miljoen inwoners!). Na een lekkere lunch bezochten we een markt en wat winkels, om vervolgens Natasha te ontmoeten in de grote muziekwinkel die ze leidt. Mijn eerste indruk: veel nieuwbouw, een sport om winkels en horeca te onderscheiden (nauwelijks etalages), uitstekend OV en veel bont op straat”.

Het doel van het bezoek lag weliswaar in het muzikale vlak maar dat neemt niet weg dat ook het bezoeken van mooie gelegenheden een belangrijk onderdeel van de reis was. De dag na aankomst werd bijvoorbeeld Divnogorsk bezocht. Een stad met een grote stuwdam die de waterkrachtcentrale van stroom voorziet.

In Krasnojarsk is van alles te beleven, waarbij opvalt dat het leven in die stad en het leven in Nederland toch veel verschillen vertonen.

Hierover schrijft Karin
Krasnoyarsk-mensen zijn onverslaanbaar gastvrij, alleen mannen schudden elkaar de hand, vrouwen hebben nooit kort haar, iedereen gaat minimaal tot z’n 18e naar school, muziek zit van de crèche tot einde studie in het pakket, schoenen hebben altijd rubber zolen, warenhuizen hebben het (bij ons opkomende) ‘shop-in-shop’ concept, Krasnoyarsk-mensen zijn harde werkers, in de auto rijdt men stevig door (en da’s een understatement), maar zelf rijden is nauwelijks een optie, in de bus verkoopt de conducteur kaartjes en niemand praat over het weer. Wat ook opvalt! Een autostuur kan gerust rechts zitten, op school doe je je schoenen uit, op sushi zit kaviaar, uit de WC kraan komt warm water, een kinderwagen heeft zowel ijzers als wielen, elke restauranttafel heeft een eigen kapstok, ontbijten doe je met spaghetti.

Tijdens een wandeling in de stad waan je je in een andere wereld.De indruk van de stad die de reizigers kregen:” Vandaag besloten we een wandeling door de stad te maken. We begonnen bij het Poppentheater Kykol. Speciaal voor ons werd de carroussel boven de voordeur opengezet! We vervolgden de wandeling over Mira Prospekt, de belangrijkste straat. Door de prachtige architectuur maak je een reis door de eeuwen heen in korte tijd. Voor een bezoek aan alle musea hebben we gewoon de tijd niet.”

Een prachtige reis, echter zonder het doel uit het oog te verliezen.

Het doel was immers het concert.

De tweede dag al van de reis werd gerepeteerd met 2 koren samen. Het was even wennen aan de muziek, maar, zo schrijft Ad: “ze zijn allemaal enthousiast en doen hun uiterste best”. En dan is het ook mooi meegenomen dat je leuke collega dirigentes hebt: “Olga en Larissa” en dat je goed kunt opschieten met de zangeres Elena Stromilo.

Werken met een koor dat bestaat uit zo’n 100 studenten, vraagt uiteraard veel repetitietijd. Iedere dag wordt voor een groot deel opgeslokt door repetities, een week is immers zo voorbij.

De dag van het concert vond nog een generale repetitie plaats, waarover Karin schrijft: “de generale beloofde al veel goeds! Veel van Ad’s vrienden wonen het concert ook bij.”

En dan het concert.
Alvorens Ad’s compositie werd gezongen door een 100-koppig koor vertelde hij samen met tolk Katja over Galina. Na afloop werd een hoge ambtenaar van het Krasnoyarsk ministerie van Onderwijs en Cultuur naar Ad gebracht en zei zijn activiteiten te ondersteunen, raakte de directeur van het Pedagogisch College geëmotioneerd én kreeg Ad het verzoek van de dirigent van het Gymnasium een nieuwe compositie te maken!

Ook aan zo’n prachtige reis komt een eind.

Op Krasnoyarsk Airport, even een ontbijt halen en laatste cadeautje bekijken, een boekje met info over bezienswaardigheden in Krasnoyarsk. Klaar voor vertrek!

En dan sluit je de dag van aankomst in Nederland af met een repetitie van Princenhage’s Mannenkoor. Dat levert ook wel een contrast op.

Gepubliceerd op: 23 / 12 / 2016